Dr. Zijlstra’s Legacy and the 21st Century Renaissance of Gold

If you read the series of analyses by Dr. Jelle Zijlstra, one of the world’s most informed central bankers of his era (1967-1981), you have read a little over half a “modern book” on the historical backgrounds of the international monetary framework and the reasons for the Bretton Woods framework to collapse. My selection of translations portrays a great similarity to the extent that the essential point is repeated again and again and which is most eloquently described in Zijlstra’s autobiography of 1992: “Gold as the monetary cosmos’ sun”.

Here are my thoughts on why his analysis is highly relevant to today’s financial crisis.

Continue reading “Dr. Zijlstra’s Legacy and the 21st Century Renaissance of Gold”

Nationalized ABN Amro offers fool’s gold

In March, Dutch nationalized banking giant ABN Amro send its trading clients a letter explaining that they have changed the conditions for precious metals trading. In their letter [1], the bank explains that they will no longer deliver physical precious metals (gold, silver, platinum and palladium), that they administer prices slightly differently, and that they have found a new custodian. ABN Amro suggests that clients do not have to do anything, stating “we will administer and manage your precious metals holdings in the new manner”.

Of course clients do not have to do anything, but given the new conditions [2], this is hardly advisable or prudent. Investors with precious metals holdings with ABN Amro are potentially facing fatal risks.

Continue reading “Nationalized ABN Amro offers fool’s gold”

Analyse: de gouden standaard, de goudwisselstandaard en de euro

De aanleiding voor een uitgebreide analyse over de gouden standaard, de goudwisselstandaard en de euro is gevonden met een onjuiste veronderstelling van professor Bas Jacobs van de Erasmus Universiteit. Hij verwijt Europese politici te snel te willen bezuinigen. Zijn kritiek is echter onterecht. Aan de hand van de uitleg van de Franse econoom Jacques Rueff gaat deze analyse in op de verschillen tussen de gouden standaard en de goudwisselstandaard. Rueff, zo zal blijken, wijst op de cruciale rol die de Amerikaanse dollar speelde bij de totstandkoming van de Grote Depressie.

Professor Bas Jacobs uitte onlangs kritiek op de euro: “De euro lijkt te veel op de gouden standaard”. Jacobs gebruikt echter een argument tegen de gouden standaard die betrekking heeft op de goudwisselstandaard. De auteur op basis van wie Jacobs zijn conclusie trekt, en ik zal eerlijk bekennen dat ik dit werk van de auteur niet ken, is Peter Temin. Hij schreef het boek “Lessons from the Great Depression” en zou dus één en ander moeten weten over de oorzaken van de Grote Depressie.

Continue reading “Analyse: de gouden standaard, de goudwisselstandaard en de euro”

Valse Sirenen

Deze column verscheen eerder in de Nieuws-Flash! van 1 juli 2010.

De Griekse schuldencrisis lijkt voor veel criticasters van de euro, met name vanuit de Angelsaksische hoek, als een rode lap op een stier te werken. Niet alleen is Griekenland failliet; het is vooral het bewijs van een euro die gedoemd is om te mislukken. De hele situatie met Griekenland en de Europese schuldencrisis doen mij denken aan de Griekse mythologie. Europeanen worden vanaf alle kanten gelokt door Sirenen die, erg aantrekkelijk en met een verlokkelijke zang, hun slachtoffers trachten te verleiden zodat zij met hun schip te pletter slaan tegen de rotsen.

Continue reading “Valse Sirenen”

De vijfde functie van geld en de kunst van het weglaten

Vorige week zei Ben Bernanke tegen congreslid Ron Paul dat goud geen geld is. Hij voegde daar ter argumentatie aan toe dat de Amerikaanse staatsobligaties óók geen vorm van geld betreft; die zijn net als goud “een bezitting”. In een zekere zin heeft Bernanke een punt, maar toch ook niet. Goud is namelijk wel degelijk een vorm van geld. Het is alleen wezenlijk anders dan de Federal Reserve Notes waar Ben Bernanke over gaat.

Geld of, nauwkeuriger, valuta – daar versta ik de materiële invulling van het middel dat de functies van geld vervult onder – is eigenlijk de meest briljante uitvinding ooit: het maakt arbeidsdeling mogelijk. Het stelt een samenleving in staat om van elkaars talenten en inzet gebruik te maken en dat doet men door de tussenkomst van geld. De manier waarop die samenleving samenwerkt is een ander verhaal en draait om de wijze waarop marktwerking is georganiseerd. Maar dat geld ten grondslag ligt aan al het “economische” dat is voor iedereen duidelijk. Maar wat geld nu eigenlijk is en wat het doet?

Continue reading “De vijfde functie van geld en de kunst van het weglaten”

Cruciale fase euro

Nu blijkt dat de Griekse schuldencrisis nog niet opgelost is, wordt opnieuw getwijfeld aan de houdbaarheid van de euro. Terwijl Griekenland en de grote eurolanden achter de schermen aan het onderhandelen zijn over een nieuwe bailout en centrale bankiers eensluidend stellen dat schuldherstructurering uitgesloten is, komen ook de Ieren opnieuw in opstand.

De Ieren willen veel gunstigere voorwaarden voor de bailout, die zij eigenlijk het liefst helemaal niet willen. Zij willen het liefst hun banken failliet laten gaan. En de Grieken? Griekenland is failliet en kan zich onmogelijk uit de schulden werken. De economie kromp vorig jaar, doet dat ook dit jaar en volgend jaar zal het niet anders zijn.

Pokeren?
De Grieken weten dat Europa hen niet failliet kan laten gaan en Griekenland pokert. Volgens insiders heeft Griekenland gedreigd om uit de euro te stappen, de drachme opnieuw in te voeren en de euroschulden te converteren in drachme’s omdat Griekse staatsobligaties nu eenmaal in Griekenland worden uitgegeven. En daar geldt de Griekse wet (die zij zelf kunnen aanpassen).
Continue reading “Cruciale fase euro”

Het IMF is géén oplossing

Afgelopen vrijdag kwam een bijzonder verontrustende tabel voorbij op Zerohedge.com (klik op de link voor het bericht). De eerste van de twee tabellen geeft de noodzakelijke leningen weer voor de periode 2010-2013 van de PIIGS-landen (afkorting voor de eurolanden Portugal, Italië, Ierland, Griekenland en Spanje). De tweede tabel uit het korte bericht van TD geeft de belangrijkste financiers van het IMF weer.

De volgende fase van de kredietcrisis is een feit. Griekenland klopt als eerste van de Europese landen aan bij het IMF voor noodhulp. Maar biedt het IMF wel een echte oplossing of wordt een doodlopende weg ingeslagen?

Continue reading “Het IMF is géén oplossing”

Crisis: een samenvatting in beeldspraken

Een absurdistisch begin

Je kan wel over een weiland kunstmest (lees: schuld) uitstrooien om het gras harder te laten groeien (lees: om de fundamenten van de economie te stimuleren), maar zodra koeien ziek worden van het vergiftigde gras (lees: consumenten en bedrijven kunnen hun schulden niet langer financieren), dan is het dus niet verstandiger om nog meer mest uit te strooien (lees: nog meer krediet, garanties en subsidies te verstrekken), maar juist om de stront op te ruimen. “Stront opruimen? Nee hoor, het (vergiftigde) gras smaakt de stieren veel te lekker”1. Continue reading “Crisis: een samenvatting in beeldspraken”

En nu doorpakken Tweede Kamerleden! U kunt het!

Hier toch, voor het eerst sinds tijden ben ik opgewekt en enthousiast vanwege een weloverwogen en goed besluit van de Tweede Kamer. Een besluit dat tijdloos zal blijken te zijn. Het is een wet die bepaald dat bestuurders van bedrijven verwikkeld in een overname(-strijd, m/v) geen voordeel kunnen halen uit hun verkregen bonus uitgekeerd in aandelen. Deze aandelen worden bij een overnamestrijd bevroren. Het geldelijke belang van (top)bestuurders bij een overnamestrijd wordt simpel gezegd buiten spel gezet. Zij kunnen niet langer profiteren van het door hen gevoerde beleid tijdens een overnamestrijd.

De Tweede Kamer ontneemt bestuurders een geldelijk en mogelijk excessief gewin en vereist hen in zake van een op handen zijnde overname een weloverwogen koers te varen. Het zal bij deze nieuwe wet altijd een vraag blijven of het wetsbesluit het effect heeft dat het beoogd. Hierbij geldt altijd dat het geen vraag is wiens belang bestuurders dienen. Dat zijn namelijk altijd de belangen van de aandeelhouders. Zij zijn tenslotte de eigenaar. Maar het gezochte effect is dat nu meer dan voorheen alle betrokken partijen in een onderneming gediend worden. Dit zijn dus niet alleen de eigenaren, maar ook schuldeisers, en werknemers. En juist om werknemers gaat het uiteindelijk. Immers, zij maken de onderneming.

Continue reading “En nu doorpakken Tweede Kamerleden! U kunt het!”